Alevitisme in Nederland
In Nederland behoort circa 10 procent van de ongeveer één miljoen moslims tot de Alevitische levensbeschouwing. Dat komt neer op zo’n 100.000 aanhangers. Binnen de Turkse gemeenschap vormen Alevieten daarmee ongeveer 30 procent, net als in Turkije zelf. De meesten zijn van Turkse of Koerdische afkomst en behoren tot de eerste, tweede, derde en inmiddels ook vierde generatie.
Het Alevitisme onderscheidt zich duidelijk van andere stromingen binnen de islam. Belangrijke uitgangspunten zijn de scheiding van kerk en staat, de afwijzing van de sharia als wettelijke bron en de volledige gelijkwaardigheid van man en vrouw.
Een van de belangrijkste doelstellingen van Alevitische verenigingen in Nederland is dan ook de bevordering van integratie van de Alevitische gemeenschap in de Nederlandse samenleving.De religieuze en maatschappelijke opvattingen van Alevieten hebben in de afgelopen decennia bijgedragen aan een succesvolle integratie van deze groep.
Daarmee bieden zij een positief en hoopvol perspectief te midden van de maatschappelijke en politieke spanningen die de laatste jaren rond de islam in Nederland zijn ontstaan.
Samenvattend: een religieus-humanistisch wereldbeeldDe mens staat centraal in de religieuze beleving.
- Iedereen is vrij om op zijn of haar eigen manier invulling te geven aan geloof, of dat nu een God, goden, het goddelijke of een persoonlijke overtuiging betreft.
- Centraal staan liefde, respect en tolerantie voor de medemens. De menswaardigheid van de ander is het uitgangspunt voor eigen handelen.
- Mannen en vrouwen zijn volledig gelijkwaardig. Zo is het bidden in één gemeenschappelijke ruimte vanzelfsprekend.
- Rituelen zoals bidden, vasten of pelgrimstochten zijn niet noodzakelijk om een goed mens te zijn. Het goede ligt volgens het Alevitisme in de mens zelf besloten.
- Religie mag nooit ten koste gaan van de rechten van anderen. Daarom staan Alevieten sterk achter democratische principes zoals de scheiding van kerk en staat – een seculier-humanistisch uitgangspunt.
